|
De gelovigen verdedigen de stoplichten, en ik reageer.
Omdat iedereen in lichten gelooft, blijft het stadsbestuur buiten schot na elk zwaar ongeval bij werkende lichten.
En: zo lijkt het erop dat een wethouder imagoschade of kritiek van de raad erger vindt dan het leed door het ongeval. Zal wel niet zo zijn.
Er zijn voldoende routes en punten waar verkeerslichten vanaf het begin in werking zijn, zowel bij herinrichtingen (Piet Heinkade, Panamalaan, 8 in totaal) als bij nieuwe wegen (IJburglaan, 7 stuks op IJburg).
Ir. Slop stelde in de jaren zeventig een berekening op, met de intensiteiten, het aantal stroken en de snelheid als factoren (zoeken in het www levert verrassend weinig op).
Als ik goede schattingen maak voor de net genoemde routes (behalve de Panamaknoop) krijg ik steevast “VRI ongewenst” als uitkomst.
Uit de video-opnamen blijkt het tegendeel; het verkeer verspreidt zich immers.
Bij VRIs zijn conflicten tussen voetgangers en afslaand verkeer en er vallen slachtoffers onder voetgangers.
Vermoedelijk is er geen verschil met minder drukke punten en hebben we op beide geen stoplichten nodig. Er zijn weinig video's van defecte lichten tijdens de spits op een groot kruispunt.
Hoe dan ook, we kunnen beginnen met knipperen op de driehonderd rustige kruispunten in Amsterdam (van de 350).
Dit is een doorzichtige poging om de schuld te verleggen naar de slachtoffers.
Door rood rijden en abrupt remmen zijn niet toegestaan, en toch gebeurt het te vaak, sinds het eerste stoplicht werd geplaatst. De reden is dat verkeerslichten verleiden tot dit ongewenste gedrag.

Laatste wijziging: 14:01 28/10 2009

|